Als praktijkkat heb ik een unieke positie binnen het bedrijf. Iedereen hier heeft zijn eigen taken en specialisaties. Zo zijn de dierenartsen er om onze patienten te prikken en te opereren en -wat ik volgens de exit polls moet geloven- voornamelijk hele enge dingen te doen. De assistenten helpen hierin mee en nemen het geld aan van de klanten zodat er weer genoeg is om brokjes voor mij te kopen. Ik zou dat natuurlijk allemaal ook kunnen doen, maar ik geloof dat het beter werkt om van iedereen de sterke punten te benutten. Er is 1 taak waar ik als enige uniek geschikt voor ben. Niemand op de praktijk kan deze taak uitvoeren en mijn mens-personeel is dan ook zeer dankbeer dat ik dit voor hun wil en kan doen. Nu kan ik dit niet alleen, maar ben ik er ook nog eens uitzonderlijk goed in. Ik heb het uiteraard over de inspectie van de vergeten hoekjes, de donkere holletjes, de kleinste gaatjes. Dit is mijn grootste talent en mijn belangrijkste passie. Dit is iets wat mijn mens-personeel nooit zelf zou kunnen en wat voor mijn komst onwaarschijnlijk verwaarloost werd.
Een bijkomend voordeel dat ik haal uit mijn talent om te verstoppen in geheime hoekjes, is het ongemerkt kunnen observeren van mijn mens-personeel. Meestal gaat dat heel goed en hoef ik niet in te grijpen. Mijn mens-personeel is best goed in hun werk. Soms gaat er echter iets fout en dan moet ik even corrigeren. Dat gaat het best en het efficiëntst door plotseling uit de schuilplaats te rennen en in voeten of enkels te hangen. In mijn ervaring is de combinatie van tanden, klauwtjes en verassing genoeg om er voor te zorgen dat de persoon in kwestie zijn/haar lesje in 1 keer leert. De laatste tijd hoef ik deze manoeuvre dus ook nauwelijks meer uit te voeren. Mijn mens-personeel is nu zeer goed afgericht en de praktijk loopt op rolletjes.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten